Trudno ocenić tego zawodnika wyłącznie przez liczbę goli, bo jego wpływ na grę często zaczyna się kilka podań wcześniej. Dejan Kulusevski to szwedzki piłkarz o macedońskich korzeniach, który łączy siłę, technikę i kreatywność. Przyglądam się jego drodze od Atalanty przez Parmę i Juventus do Tottenhamu, roli w zespole, najważniejszym statystykom, grze w reprezentacji oraz sytuacji zdrowotnej.
Najważniejsze fakty o szwedzkim pomocniku Tottenhamu
- Data urodzenia 25 kwietnia 2000 roku w Sztokholmie.
- Pozycja ofensywny pomocnik lub prawy skrzydłowy, choć często schodzi do środka.
- Klub Tottenham Hotspur, z którym podpisał stały kontrakt obowiązujący do 2028 roku.
- Najlepszy sezon w Premier League 2023/24, gdy zdobył 8 bramek.
- Reprezentacja Szwecji, w której pełnił również funkcję kapitana.
- Zdrowie operacja prawego rzepki w maju 2025 roku i długa rehabilitacja.
Kim jest Kulusevski i jak wyglądała jego droga na szczyt
Urodził się w Sztokholmie, ale jego rodzina ma macedońskie korzenie. Jako 16-latek wyjechał do Włoch, gdzie dołączył do akademii Atalanty. To był odważny krok, lecz właśnie tam nauczył się intensywnego pressingu, szybkiego podejmowania decyzji i gry pod presją.
W seniorskiej piłce zadebiutował w Serie A w styczniu 2019 roku. Przełom przyniósł mu pobyt w Parmie, gdzie otrzymał regularne minuty i pokazał, że potrafi nie tylko kreować, ale także kończyć akcje. Według danych Premier League w tamtym okresie jego rozwój przyspieszył na tyle, że zainteresował się nim Juventus.
W 2020 roku trafił do turyńskiego klubu, ale pełnię możliwości zaczął pokazywać dopiero po wypożyczeniu do Tottenhamu w styczniu 2022 roku. W Londynie szybko połączył się na boisku z Rodrigo Bentancurem, a jego pierwsze miesiące w Premier League przekonały klub do transferu definitywnego. Stała umowa została podpisana w czerwcu 2023 roku i obowiązuje do 2028 roku.
Na jakiej pozycji gra i co daje drużynie
Najprościej opisać go jako lewonożnego zawodnika ustawianego na prawej stronie. To jednak tylko punkt wyjścia. W praktyce często schodzi do półprzestrzeni, czyli obszaru między bocznym sektorem boiska a środkiem, gdzie może podać prostopadle, uderzyć albo przyspieszyć akcję.
Jego największą zaletą nie jest czysta szybkość, lecz umiejętność prowadzenia piłki przy dużej presji. Ma 186 centymetrów wzrostu, dobrze chroni futbolówkę i nie unika kontaktu fizycznego. Dzięki temu potrafi utrzymać akcję przy życiu nawet wtedy, gdy rywal zamyka mu większość prostych rozwiązań.
W Tottenhamie bywał wykorzystywany także bardziej centralnie jako ofensywny pomocnik. Taka rola zwiększa jego wpływ na rozegranie, ale wymaga od niego większej dyscypliny bez piłki. Moim zdaniem właśnie w środku pola widać jego pełny repertuar, choć ustawienie na skrzydle daje zespołowi lepszą równowagę.
- Kreowanie dzięki podaniom między liniami i dośrodkowaniom z prawej strony.
- Progresja przez prowadzenie piłki i zdobywanie przestrzeni przed sobą.
- Praca w pressingu, szczególnie po stracie piłki w wysokiej strefie.
- Wszechstronność, bo może grać jako skrzydłowy, „dziesiątka” lub szerzej ustawiony pomocnik.
Częsty błąd polega na ocenianiu go wyłącznie przez pryzmat dryblingów. On nie jest skrzydłowym, który za wszelką cenę szuka pojedynku jeden na jeden. Częściej wybiera zmianę kierunku, krótkie podanie i wejście w wolną przestrzeń, co z trybun może wyglądać mniej efektownie, ale dla struktury ataku bywa bardzo cenne.
Najważniejsze liczby pokazują jego rozwój
W Premier League jego statystyki nie wyglądają jak dorobek klasycznego snajpera, ponieważ jego zadania są szersze. W sezonie 2023/24 zdobył 8 bramek w 36 występach ligowych, a w kolejnej kampanii zanotował 7 goli w 32 meczach. To dobry poziom jak na zawodnika, który regularnie uczestniczy również w budowaniu akcji.
| Okres | Klub lub rozgrywki | Występy | Gole | Znaczenie |
|---|---|---|---|---|
| 2019/20 | Parma | 17 w Serie A | 4 | Przełom i regularna gra na poziomie seniorskim |
| 2020/21 | Juventus, Serie A | 35 | 4 | Wejście do zespołu wielkiego klubu |
| 2021/22 | Tottenham, Premier League | 18 | 5 | Udane pół sezonu po transferze zimowym |
| 2022/23 | Tottenham, Premier League | 30 | 2 | Większa regularność, ale słabsza skuteczność |
| 2023/24 | Tottenham, Premier League | 36 | 8 | Najlepszy ligowy dorobek bramkowy w klubie |
| 2024/25 | Tottenham, wszystkie rozgrywki | 50 | 10 | Duża rola w drodze do finału Ligi Europy |
Dane dotyczące wszystkich rozgrywek są wyższe niż same liczby z Premier League, ponieważ obejmują puchary krajowe i europejskie. Tottenham podawał, że w sezonie 2024/25 Szwed wystąpił w 50 z 60 spotkań zespołu i zdobył 10 bramek. To pokazuje, że przed kontuzją był jednym z najważniejszych ofensywnych piłkarzy drużyny.
Jego dorobek warto czytać razem z rolą taktyczną. Kulusevski nie zawsze kończy akcję, ale często dostarcza ostatnie podanie, przyciąga dwóch obrońców albo przenosi grę na drugą stronę. Dlatego same gole nie oddają w pełni jego wartości, choć poprawa skuteczności w sezonie 2023/24 była ważnym sygnałem rozwoju.
Reprezentacja Szwecji i znaczenie dla kibiców z Polski
W reprezentacji Szwecji zadebiutował jako młody zawodnik i szybko stał się jednym z liderów nowego pokolenia. Grał na przełożonych mistrzostwach Europy 2020, rozegranych w 2021 roku. W zwycięskim meczu z Polską, zakończonym wynikiem 3:2, zanotował dwie asysty, dlatego jego nazwisko dobrze zapamiętali również polscy kibice.
Jego rola w kadrze zmieniała się wraz z trenerami i profilem zespołu. Raz występował szeroko na prawej stronie, innym razem otrzymywał więcej swobody w środku. W listopadzie 2024 roku zdobył dwie bramki w wygranym 6:0 spotkaniu z Azerbejdżanem, potwierdzając, że potrafi przejąć odpowiedzialność za wynik.
W 2024 roku otrzymał po raz drugi z rzędu Guldbollen, nagrodę dla najlepszego szwedzkiego piłkarza. To wyróżnienie mówi sporo o jego pozycji w kraju, choć nie oznacza, że jest zawodnikiem bez wad. Szwecja potrzebuje od niego przede wszystkim kreatywności i przyspieszenia gry, a nie wyłącznie kolejnych trafień.
Kontuzja kolana zmieniła ocenę jego sytuacji
W maju 2025 roku doznał urazu prawej rzepki w meczu z Crystal Palace. Kilka dni później przeszedł operację, a klub informował, że przerwa potrwa co najmniej kilka miesięcy. Problem okazał się poważniejszy niż początkowo zakładano, ponieważ rehabilitację komplikowały kolejne opóźnienia.
We wrześniu 2025 roku trener Thomas Frank mówił o szansie powrotu przed końcem roku. Późniejsze informacje pokazały jednak, że powrót nie przebiegał tak szybko. W maju 2026 roku FIFA podała, że zawodnik nie znalazł się w kadrze Szwecji na mistrzostwa świata, ponieważ od czasu operacji nie zdołał wrócić do regularnej gry.
Przy takiej kontuzji nie podawałbym precyzyjnej daty powrotu bez oficjalnego komunikatu sztabu medycznego. Rzepka ma ogromne znaczenie przy bieganiu, hamowaniu i zmianie kierunku, czyli w elementach, które są podstawą stylu tego piłkarza. Najważniejsze będą nie pierwsze minuty po rehabilitacji, lecz możliwość trenowania i grania bez kolejnych przerw przez kilka tygodni.
W dostępnych zestawieniach ligowych sezonu 2025/26 widnieje przy nim zero występów. Nie oznacza to automatycznie końca kariery ani utraty miejsca w Tottenhamie, ale pokazuje, że po długiej przerwie trzeba ostrożnie oceniać jego formę. Powrót do dawnej dynamiki może wymagać czasu, nawet jeśli sam zawodnik szybko pojawi się na boisku.
Czy jest piłkarzem światowej klasy
Moja ocena jest wyważona. To bardzo dobry zawodnik na poziomie Premier League, zdolny do gry w czołowym klubie i występów w reprezentacji, ale przed kontuzją nie należał jeszcze do ścisłej światowej elity na swojej pozycji.
Za jego mocne strony uznaję technikę, odporność na kontakt, inteligentne poruszanie się i wszechstronność. Do poziomu największych gwiazd brakowało mu przede wszystkim jeszcze większej powtarzalności w liczbach, zwłaszcza w asystach i bramkach przeciwko najlepszym rywalom.
Nie przekreślałbym go przez problemy zdrowotne. W futbolu często obserwujemy, że zawodnik po długiej rehabilitacji potrzebuje całej rundy, aby odzyskać swobodę ruchów. Jeśli wróci bez bólu i odzyska pewność w pojedynkach, może ponownie być dla Tottenhamu kimś więcej niż skrzydłowym. Może stać się głównym łącznikiem między pomocą a atakiem.
Dlaczego jego powrót będzie ważny dla Tottenhamu
Tottenham zyskuje dzięki niemu zawodnika, który potrafi zmieniać pozycję bez rozbijania całego ustawienia. Może zacząć akcję przy linii, zejść do środka i otworzyć korytarz dla prawego obrońcy. Tego typu elastyczność jest szczególnie cenna przeciwko zespołom broniącym nisko.
Największą niewiadomą pozostaje tempo odbudowy formy. Po operacji nie wystarczy sam trening siłowy, bo zawodnik musi jeszcze odzyskać czucie dystansu, szybkość reakcji i odwagę przy zmianie kierunku. Dlatego pierwsze występy po powrocie najlepiej oceniać przez udział w akcjach i intensywność pracy, a dopiero później przez gole.
Jeżeli zdrowie pozwoli mu grać regularnie, jego profil nadal pasuje do nowoczesnego futbolu. Jest wystarczająco silny, by rywalizować fizycznie, i wystarczająco kreatywny, by znaleźć rozwiązanie tam, gdzie większość zawodników wybiera bezpieczne podanie do tyłu.
Co naprawdę wyróżnia Kulusevskiego na tle innych skrzydłowych
Najtrafniej określiłbym go jako zawodnika łączącego cechy skrzydłowego i pomocnika. Nie żyje wyłącznie z szybkości, dlatego może być przydatny także wtedy, gdy rywal ogranicza wolną przestrzeń. Jego przewaga pojawia się w kontakcie, w zmianie tempa i w decyzji podejmowanej ułamek sekundy przed obrońcą.
Dla mnie najciekawsze jest to, że jego najlepsze akcje często wyglądają zwyczajnie. Przyjęcie kierunkowe, krótkie zejście do środka, podanie w tempo i dopiero później wejście w pole karne. Właśnie ta prostota połączona z dobrym odczytaniem sytuacji sprawia, że jego wpływ na mecz bywa większy, niż sugeruje skrót statystyczny.
Jeśli po powrocie do zdrowia utrzyma ten sposób gry i dołoży większą regularność pod bramką, nadal może być jednym z najbardziej kompletnych szwedzkich piłkarzy swojego pokolenia. O jego przyszłości zdecyduje nie pojedynczy efektowny występ, lecz zdolność do grania na wysokim poziomie co trzy lub cztery dni.
