Czy skrzydłowy może jednocześnie wygrywać pojedynki, naciskać obrońców i odnaleźć się na środku ataku? Anthony Gordon jest dobrym przykładem takiego profilu. Opisuję jego drogę od Evertonu, przez Newcastle United, aż po transfer do Barcelony, a także styl gry, najważniejsze liczby i znaczenie dla reprezentacji Anglii.
Gordon łączy szybkość, pressing i coraz większą dojrzałość pod bramką
- Pozycja skrzydłowy, który może grać również jako napastnik.
- Kariera klubowa wychowanek Evertonu, później ważna postać Newcastle United i zawodnik Barcelony.
- Transfer do Barcelony doszedł do skutku latem 2026 roku, a umowa obowiązuje do 2031 roku.
- Newcastle United 152 występy i 39 bramek we wszystkich rozgrywkach.
- Największe atuty przyspieszenie, gra jeden na jeden, pressing i ruch bez piłki.
Kim jest angielski skrzydłowy
Gordon urodził się 24 lutego 2001 roku w Liverpoolu. Ma 183 centymetry wzrostu, jest prawonożny i najczęściej występuje na lewym skrzydle, choć potrafi przenieść się na prawą stronę albo zagrać jako wysunięty napastnik.
Jako dziecko trenował w akademii Liverpoolu, ale w wieku 11 lat trafił do Evertonu. Debiut w pierwszym zespole zaliczył już jako 16-latek w meczu Ligi Europy przeciwko Apollonowi Limassol. To nie był przypadkowy epizod. Klub szybko zauważył, że młody zawodnik ma odwagę, dynamikę i charakter potrzebny do rywalizacji na najwyższym poziomie.
Ważnym etapem był także roczny pobyt na wypożyczeniu w Preston North End. Taki ruch nie dał mu natychmiastowej wielkiej rozpoznawalności, ale pozwolił zebrać doświadczenie w seniorskiej piłce. Z mojego punktu widzenia właśnie wtedy zaczął rozumieć, że sama szybkość nie wystarczy, jeśli skrzydłowy nie poprawia decyzji po otrzymaniu piłki.
Droga od Evertonu do Barcelony
W barwach Evertonu Gordon stopniowo stawał się ważniejszą postacią. Nie zawsze imponował regularnością, ale jego intensywność i gotowość do podejmowania ryzyka sprawiały, że obrońcy musieli pilnować go znacznie bliżej niż wielu innych młodych zawodników.
W styczniu 2023 roku przeniósł się do Newcastle United. Kwota transferu była szeroko opisywana jako około 40-45 milionów funtów, choć oficjalne komunikaty klubów nie ujawniły pełnych szczegółów finansowych. W Newcastle dostał lepsze środowisko do rozwoju, ponieważ zespół Eddiego Howe’a wymagał od skrzydłowych zarówno pracy w ataku, jak i dużego zaangażowania bez piłki.
| Etap kariery | Najważniejsza informacja | Znaczenie dla rozwoju |
|---|---|---|
| Everton | Debiut w wieku 16 lat i wejście do seniorskiej piłki | Zdobycie pierwszego doświadczenia w Premier League |
| Preston North End | Wypożyczenie i regularna gra | Nauka fizycznej, bardziej bezpośredniej rywalizacji |
| Newcastle United | 152 mecze i 39 goli | Rozwój do poziomu reprezentanta Anglii |
| FC Barcelona | Transfer latem 2026 roku, kontrakt do 2031 roku | Największy test techniczny i taktyczny w karierze |
W Newcastle jego rozwój przyspieszył. W pierwszym pełnym sezonie potrafił dołożyć 11 goli w Premier League, a cały okres na północy Anglii zakończył z dorobkiem 39 bramek. Latem 2026 roku Barcelona zapłaciła za niego znaczącą, ale nieujawnioną oficjalnie kwotę.
Transfer do Hiszpanii nie jest wyłącznie nagrodą za statystyki. Barcelona potrzebowała zawodnika, który może rozciągnąć obronę, zaatakować wolną przestrzeń i pomóc w pressingu. Gordon pasuje do tego profilu, choć musi jeszcze udowodnić, że potrafi równie dobrze radzić sobie z zespołami broniącymi głęboko.
Jak gra i co wnosi zespołowi
Największa broń to przyspieszenie
Gordon najlepiej wygląda wtedy, gdy może ruszyć z piłką na obrońcę. Pierwsze metry pokonuje bardzo szybko, a przy tym potrafi zmienić kierunek biegu bez wyraźnego zwalniania. Dzięki temu nie potrzebuje dużej przestrzeni, żeby stworzyć przewagę.
Nie jest jednak skrzydłowym, który wyłącznie czeka na podanie za linię obrony. Często schodzi głębiej, przyjmuje piłkę przy bocznej linii i próbuje samodzielnie przesunąć akcję kilkanaście metrów do przodu. Jego drybling ma sens przede wszystkim wtedy, gdy prowadzi do wejścia w pole karne, dośrodkowania albo wymuszenia faulu.
Pressing i praca bez piłki
To element, który moim zdaniem bywa niedoceniany. Gordon nie ogranicza się do ofensywnych sprintów. Potrafi zaatakować obrońcę po stracie, zamknąć linię podania i zmusić rywala do wybicia piłki.
Właśnie dlatego jest użyteczny także w meczach, w których nie ma wielu okazji do dryblingu. Jeśli drużyna chce odbierać piłkę wysoko, jego intensywność i powtarzalność ruchów mogą być równie ważne jak pojedyncza bramka.
Przeczytaj również: Trent Alexander-Arnold w Realu Madryt. Co wnosi do gry?
Gra na kilku pozycjach
Najczęściej kojarzymy go z lewym skrzydłem, ale Gordon może zmieniać pozycję w trakcie meczu. Na prawej stronie częściej szuka zejścia do środka, natomiast jako napastnik korzysta z szybkości i umiejętności atakowania wolnego pola.
Ta wszechstronność pomaga trenerowi, ale ma też drugą stronę. Zawodnik grający na kilku pozycjach nie zawsze buduje takie same automatyzmy jak klasyczny skrzydłowy. W Barcelonie kluczowe będzie to, czy Gordon znajdzie stałą rolę, zamiast regularnie przeskakiwać między zadaniami.
Najważniejsze liczby i osiągnięcia
Statystyki pokazują, że nie mamy już do czynienia wyłącznie z obiecującym młodzieżowcem. W Newcastle Gordon stał się zawodnikiem regularnie wpływającym na wynik, choć jego wartość nie mieści się w samej liczbie goli.
| Osiągnięcie | Dane | Dlaczego ma znaczenie |
|---|---|---|
| Newcastle United | 152 mecze, 39 gole | Potwierdzenie regularności na przestrzeni kilku sezonów |
| Sezon 2023/24 | 11 goli w Premier League | Najlepszy ligowy dorobek w pierwszym pełnym sezonie w Newcastle |
| Anglia U-21 | Zwycięstwo w mistrzostwach Europy 2023 | Gordon był jednym z najważniejszych zawodników turnieju |
| Newcastle 2025 | Zdobywca Pucharu Ligi | Pierwsze krajowe trofeum klubu od wielu lat |
| Champions League 2025/26 | 10 goli | Pokazał, że potrafi błyszczeć także na europejskiej scenie |
Szczególnie pamiętny był mecz z Qarabagiem w lutym 2026 roku. Gordon strzelił wtedy cztery gole w pierwszej połowie, stając się dopiero drugim piłkarzem w historii Ligi Mistrzów, któremu udała się taka sztuka.
Nie traktowałbym jednak jednego spotkania jako dowodu, że nagle stał się napastnikiem światowej klasy. O jego poziomie decyduje szerszy obraz, czyli regularne występy, udział w pressingu, kreowanie sytuacji i zdolność do gry przeciwko różnym typom obrony.
Reprezentacja Anglii i znaczenie mundialu
Gordon przeszedł przez kolejne szczeble angielskiej kadry młodzieżowej, a w reprezentacji seniorów zadebiutował w marcu 2024 roku przeciwko Brazylii. Wcześniej był liderem zespołu do lat 21, który wygrał mistrzostwa Europy w 2023 roku.
Wystąpił także podczas Euro 2024, a w 2026 roku znalazł się w kadrze Anglii na mundial w Stanach Zjednoczonych, Meksyku i Kanadzie. W turnieju zanotował trzy asysty i zdobył bramkę w półfinale przeciwko Argentynie, choć Anglicy ostatecznie stracili awans po późniejszym zwrocie akcji.
W reprezentacji jego rola może być nawet bardziej cenna niż sugerują same gole. Anglia ma wielu zawodników zdolnych do gry między liniami, natomiast Gordon daje selekcjonerowi bezpośredniość, szybkość i możliwość zmiany rytmu. To szczególnie przydatne, gdy przeciwnik zaczyna bronić zbyt wysoko.
Największym wyzwaniem pozostaje rywalizacja o miejsce w podstawowym składzie. Przy tak dużej liczbie angielskich skrzydłowych nie wystarczy kilka efektownych wejść. Gordon musi utrzymać regularność, poprawić finalizację i pokazać, że potrafi być równie groźny w długich fragmentach meczu.
Co naprawdę wyróżnia Gordona na tle innych skrzydłowych
Najtrafniej opisałbym go jako zawodnika, który łączy cechy skrzydłowego i napastnika. Nie jest typowym kreatorem szukającym wyłącznie ostatniego podania, ale też nie funkcjonuje jak klasyczna „dziewiątka”. Jego siła bierze się z ruchu, agresywnego ataku przestrzeni i gotowości do pracy dla całego zespołu.
Barcelona daje mu większą scenę, ale również stawia wyższe wymagania. W lidze hiszpańskiej prawdopodobnie częściej będzie musiał rozwiązywać problemy przeciwko niskiemu blokowi, a nie tylko wykorzystywać wolne miejsce za obrońcami.
Moim zdaniem najbliższe sezony pokażą, czy pozostanie bardzo dobrym, dynamicznym skrzydłowym, czy zrobi kolejny krok i stanie się zawodnikiem decydującym o najważniejszych meczach. Potencjał ma duży, lecz w jego przypadku największą różnicę zrobią spokój pod bramką, jakość ostatniego podania i regularność, a nie sama szybkość.
