Filip Kostić w PSV - kariera, styl gry i znaczenie transferu

Filip Kostić to piłkarz, którego trudno zamknąć w jednej pozycji. Przez lata był dynamicznym skrzydłowym i wahadłowym, a dziś wykorzystuje doświadczenie także jako lewy obrońca. Poniżej porządkuję jego karierę, najważniejsze osiągnięcia, styl gry oraz znaczenie transferu do PSV Eindhoven.

Kim jest Filip Kostić i gdzie gra obecnie

Filip Kostić urodził się 1 listopada 1992 roku w Kragujevacu. Jest reprezentantem Serbii, a jego naturalną stroną boiska pozostaje lewa flanka. W sierpniu 2026 roku podpisał z PSV Eindhoven dwuletni kontrakt i otrzymał numer 18.

Transfer do Holandii nie jest przypadkowym ruchem na koniec kariery. Kostić nadal ma atuty, których nie da się łatwo zastąpić, przede wszystkim dynamikę, wydolność i jakość dośrodkowania. PSV pozyskało zawodnika, który może grać szeroko przy linii, ale też zejść niżej i zabezpieczyć całą stronę boiska.

W oficjalnej roli jest dziś przedstawiany jako lewy obrońca, jednak ja patrzę na niego przede wszystkim jak na doświadczonego wahadłowego. To różnica istotna taktycznie. Nie chodzi wyłącznie o bronienie, lecz o stałe pokonywanie dużych odległości i udział w budowaniu przewagi na skrzydle.

Droga z Serbii do europejskiej czołówki

Karierę seniorską rozpoczął w Radničkim 1923. Później przeniósł się do FC Groningen, gdzie po raz pierwszy pokazał się szerszej publiczności. Gra w Holandii pomogła mu rozwinąć technikę i odwagę w pojedynkach jeden na jeden.

W 2022 roku przeniósł się do Juventusu. Sam transfer pokazywał, jak wysoko oceniano jego występy we Frankfurcie, choć włoska przygoda nie była już tak jednoznacznie udana. W Serie A musiał częściej dostosowywać się do wymagań defensywnych i rywalizacji o miejsce w składzie.

Co naprawdę wyróżnia jego styl gry

Kostić nie jest skrzydłowym, który za wszelką cenę schodzi do środka i szuka efektownego dryblingu. Jego największa siła to atakowanie przestrzeni przy linii, przyspieszenie po otrzymaniu piłki i szybkie zagranie w pole karne.

Dośrodkowania jako znak rozpoznawczy

Serb potrafi dośrodkować zarówno po rajdzie, jak i z wcześniejszej fazy akcji. W sezonie 2021/22 Ligi Europy zanotował 6 asyst i 3 gole, a jego centry regularnie tworzyły zagrożenie pod bramką rywali. To nie są wrzutki wykonywane na oślep. Kostić często szuka dalszego słupka, wbiegającego napastnika albo zawodnika zamykającego akcję.

Wydolność i praca w obu kierunkach

W systemie z trzema środkowymi obrońcami jego profil pasuje idealnie. Wahadłowy musi być jednocześnie skrzydłowym w ataku i bocznym obrońcą po stracie piłki. Kostić ma doświadczenie w takim ustawieniu, ale cena za ten styl gry jest wysoka: duże obciążenie fizyczne i konieczność bardzo dobrego zabezpieczenia za jego plecami.

Przeczytaj również: Cole Palmer - droga, styl gry i najważniejsze osiągnięcia

Ograniczenia, o których nie można zapominać

Nie jest to zawodnik, którego największą zaletą jest gra w małej przestrzeni. Gdy rywal cofa się głęboko i odbiera mu miejsce do rozpędzenia, jego wpływ na mecz może spadać. Zdarza mu się też podejmować ryzyko przy dośrodkowaniu, zanim cała drużyna zdąży odpowiednio ustawić się po drugiej stronie.

Dlatego najlepsze warunki daje mu zespół grający odważnie, z napastnikiem atakującym pole karne i pomocnikami gotowymi do asekuracji. Moim zdaniem właśnie dopasowanie systemu jest ważniejsze niż sama marka klubu.

Największy moment kariery przypadł na Frankfurt

Sezon 2021/22 był punktem kulminacyjnym jego kariery. Eintracht Frankfurt wygrał Ligę Europy, a Kostić został wybrany najlepszym zawodnikiem całych rozgrywek. W finale przeciwko Rangers zaliczył asystę przy bramce wyrównującej i wykorzystał rzut karny w serii jedenastek.

W reprezentacji Serbii zadebiutował w 2015 roku. Później wystąpił między innymi na mundialach w 2018 i 2022 roku oraz podczas Euro 2024. Dla kadry jego obecność była cenna szczególnie wtedy, gdy trener ustawiał drużynę z wahadłowymi i chciał szybko przenosić grę na skrzydła.

Co transfer do PSV może oznaczać dla jego roli

Przejście do PSV powinno być oceniane nie przez pryzmat dawnej metki gwiazdy Juventusu, lecz przez to, czego potrzebuje obecny zespół. Holenderski klub zyskał doświadczenie, lewonożność i gotowe rozwiązanie na boku boiska, ale jednocześnie musi właściwie zarządzać jego minutami.

W wieku 33 lat Kostić nie musi już grać każdego spotkania od pierwszej do ostatniej minuty. Rozsądniejszy model zakłada rotację, szczególnie przy intensywnym terminarzu i meczach europejskich. Jego wartość może być największa w spotkaniach, w których PSV potrzebuje szerokości, szybkiego przejścia do ataku i dobrego dośrodkowania.

W Eindhoven może też pełnić funkcję mentora dla młodszych zawodników. Ma za sobą występy w Bundeslidze, Serie A, Lidze Europy i reprezentacji. Takiego doświadczenia nie widać wyłącznie w statystykach, bo często pomaga ono drużynie zachować spokój w końcówkach spotkań.

Na początku sezonu 2026/27 trudno wydawać ostateczne oceny na podstawie samej liczby występów. Po transferze ważniejsze będzie to, czy trener znajdzie dla niego stabilną rolę oraz czy Kostić zachowa intensywność potrzebną do gry jako wahadłowy.

Dlaczego jego kariera wciąż zasługuje na uwagę

Właśnie dlatego jego dalszy pobyt w PSV może być ciekawy. Jeśli zdrowie i ustawienie zespołu pozwolą mu regularnie wykorzystywać lewą stronę, nadal może dawać drużynie przewagę, której nie zapewnia zwykły boczny obrońca. Ja szczególnie obserwowałbym nie liczbę bramek, lecz jakość jego podań w pole karne i wpływ na tempo ataków.