Gdy kibic chce szybko ocenić, jaką drogę przeszedł Nicola Zalewski i czego można oczekiwać po nim w Atalancie oraz reprezentacji Polski, sama metryczka nie wystarczy. Liczą się jego rozwój w Romie, krótki epizod w Interze, rola wahadłowego, mocne strony w dryblingu i obszary, które wciąż wymagają poprawy.
Nicola Zalewski łączy włoską szkołę z ważną rolą w polskiej kadrze
- Klub: Atalanta Bergamo, numer 59.
- Data urodzenia: 23 stycznia 2002 roku, Tivoli.
- Pozycja: najczęściej lewy pomocnik lub wahadłowy.
- Kariera: wychowanek Romy, później zawodnik Interu i Atalanty.
- Największe atuty: drybling, przyspieszenie, odwaga w pojedynkach i gra do przodu.
Kim jest Nicola Zalewski i gdzie gra obecnie
Nicola Zalewski urodził się we Włoszech, ale reprezentuje Polskę, czyli kraj pochodzenia swoich rodziców. Ma podwójne obywatelstwo, mierzy 175 centymetrów i najlepiej czuje się na lewej stronie boiska, choć jego rola zależy od ustawienia zespołu.
| Informacja | Dane |
|---|---|
| Data urodzenia | 23 stycznia 2002 roku |
| Miejsce urodzenia | Tivoli, Włochy |
| Wiek we wrześniu 2026 roku | 24 lata |
| Obecny klub | Atalanta Bergamo |
| Numer na koszulce | 59 |
| Pozycja | Pomocnik, wahadłowy, skrzydłowy |
Od sierpnia 2025 roku jest piłkarzem Atalanty na zasadzie transferu definitywnego. Wcześniej występował w Romie, a w drugiej części sezonu 2024/25 grał dla Interu. Atalanta przedstawiła go jako zawodnika o doświadczeniu większym, niż sugerowałby jego wiek. W momencie transferu miał już za sobą występy w Serie A, europejskich pucharach, mistrzostwach świata i mistrzostwach Europy.
W pierwszych tygodniach sezonu 2026/27 zaliczył występy w Serie A oraz europejskich rozgrywkach. Nie zawsze zaczyna mecz w podstawowym składzie, ale jego uniwersalność daje trenerowi dodatkową opcję przy zmianie tempa spotkania. W mojej ocenie właśnie ta elastyczność jest dziś jedną z jego największych wartości.
Droga z akademii Romy do czołowego klubu Serie A
Zalewski zaczynał grać w lokalnych zespołach ASD Poli i Zagarolo. Do akademii Romy trafił jako młody chłopak i spędził tam około dziesięciu lat. To ważne, bo jego styl nie jest przypadkową mieszanką cech skrzydłowego i pomocnika. Został wyszkolony w klubie, który od lat mocno stawia na technikę oraz rozumienie gry.
Przełom w pierwszej drużynie Romy
Profesjonalny debiut zaliczył 6 maja 2021 roku w półfinale Ligi Europy przeciwko Manchesterowi United. Kilka dni później pojawił się na boisku w meczu Serie A z Crotone. Początkowo był traktowany jako młody zawodnik do rotacji, ale szybko zaczął dostawać coraz poważniejsze zadania.
W sezonie 2021/22 stał się członkiem pierwszego zespołu i wystąpił w zwycięskim finale Ligi Konferencji Europy przeciwko Feyenoordowi. Dla młodego piłkarza był to znakomity start, ponieważ nie ograniczał się do treningów z seniorami, lecz od razu zdobywał doświadczenie w spotkaniach o wysoką stawkę.
Inter jako krótki, ale istotny etap
W lutym 2025 roku przeniósł się do Interu. Już dzień po podpisaniu umowy zanotował asystę w derbach Mediolanu z Milanem, a w maju zdobył pierwszą bramkę dla nowego klubu w meczu z Torino. Nie był to długi pobyt, ale pokazał, że potrafi wejść do zespołu bez wielomiesięcznego okresu aklimatyzacji.
Latem 2025 roku Inter wykupił go z Romy, a następnie sprzedał do Atalanty. Taki ciąg transferów może wyglądać chaotycznie, jednak sportowo oznaczał wejście na wyższy poziom rywalizacji. W Bergamo Zalewski dostał szansę pracy w systemie, w którym boczni zawodnicy mają bardzo dużo odpowiedzialności za budowanie akcji.
Jak gra Nicola Zalewski i co daje drużynie
Najczęściej oglądam go jako lewego wahadłowego, choć może też grać wyżej, jako skrzydłowy lub ofensywny pomocnik. Wahadłowy to zawodnik, który musi jednocześnie zabezpieczać boczny sektor w obronie i regularnie wspierać atak. Taka rola wymaga nie tylko szybkości, ale także dobrego wyczucia momentu wyjścia do przodu.
| Element gry | Co daje zespołowi | Ograniczenie |
|---|---|---|
| Drybling | Potrafi minąć rywala i przesunąć akcję kilkanaście metrów do przodu. | Przy zbyt częstym ryzyku może tracić piłkę w niebezpiecznym miejscu. |
| Gra jeden na jeden | Zmusi obrońcę do cofnięcia się i otwiera przestrzeń dla partnerów. | Potrzebuje miejsca, aby w pełni wykorzystać dynamikę. |
| Dośrodkowania | Może szukać napastnika po wejściu w boczny sektor. | Jakość podań bywa nierówna, szczególnie pod presją. |
| Wszechstronność | Może wystąpić na kilku pozycjach bez zmiany całej struktury zespołu. | Brak jednej stałej pozycji utrudnia budowanie statusu pewnego startera. |
| Przejście z obrony do ataku | Przyspiesza akcję po odbiorze lub przechwycie. | Wymaga konsekwencji w powrocie za plecy rywala. |
Jego największym atutem pozostaje odwaga w prowadzeniu piłki. Zalewski nie ogranicza się do bezpiecznego podania do tyłu. Często próbuje obrócić się z futbolówką, zaatakować wolną przestrzeń albo wymusić reakcję obrońcy. W meczu, w którym drużyna ma problem z przełamaniem niskiej obrony, takie zachowanie może być bardzo cenne.
Nie jest jednak zawodnikiem bez wad. Czasem zbyt długo utrzymuje piłkę, a jego decyzje w ostatniej fazie akcji nie zawsze są tak dobre jak wcześniejszy drybling. Z mojej perspektywy największy postęp powinien dotyczyć regularności podań otwierających i pracy bez piłki. Jeśli poprawi te elementy, jego rola w Atalancie może stać się znacznie bardziej stabilna.

Reprezentacja Polski i znaczenie dla biało-czerwonych
Zalewski zadebiutował w seniorskiej reprezentacji Polski 5 września 2021 roku w meczu z San Marino. Później znalazł się w kadrze na mistrzostwa świata w Katarze oraz Euro 2024 w Niemczech. Na pierwszego gola dla Polski czekał do czerwca 2024 roku, gdy trafił w wygranym spotkaniu towarzyskim z Turcją.
W kadrze często występuje jako lewy wahadłowy, ponieważ jego profil dobrze pasuje do ustawienia z trójką środkowych obrońców. Może wtedy korzystać z przestrzeni przy linii, ale ma też możliwość zejścia do środka i tworzenia przewagi liczebnej. To ważne, bo reprezentacja nie zawsze potrafi długo utrzymywać się przy piłce i potrzebuje zawodników zdolnych do samodzielnego przesunięcia akcji.
Jego pozycja w drużynie narodowej nie jest jednak całkowicie bezpieczna. Polska ma kilku zawodników mogących grać na bokach, a selekcjonerzy często oczekują od wahadłowych dużej dyscypliny taktycznej. W spotkaniach z mocnym rywalem sama technika nie wystarczy. Trzeba jeszcze dobrze zamykać przestrzeń, wracać po stracie i wytrzymać intensywność przez pełne 90 minut.
W 2026 roku Zalewski pozostawał częścią reprezentacji, która nie zdołała awansować na mundial. W marcowym barażu ze Szwecją rozpoczął mecz w podstawowym składzie, ale Polska przegrała 2:3. Ten wynik nie przekreśla jego znaczenia dla kadry, pokazuje jednak, że od młodego skrzydłowego oczekuje się dziś nie tylko efektownych zagrań, lecz także większego wpływu na wynik.
Co może być dla niego najważniejsze w kolejnych sezonach
W sezonie 2025/26 Zalewski zanotował w Serie A 33 występy, 2 gole i 4 asysty. Do tego doszły mecze w Lidze Mistrzów oraz Pucharze Włoch. Te liczby nie wskazują jeszcze na zawodnika, który sam rozstrzyga spotkania, ale potwierdzają, że był regularnie wykorzystywany w zespole z europejskimi ambicjami.
Najważniejszym zadaniem będzie teraz ustabilizowanie poziomu. Włoska liga szybko weryfikuje zawodników, którzy potrafią błysnąć w jednym meczu, ale znikają w trzech kolejnych. Atalanta potrzebuje od niego niekoniecznie wielu goli, lecz powtarzalności, dobrych decyzji i gotowości do pracy w obu fazach gry.
Przeczytaj również: Kornel Lisman w Venezia FC - droga, styl gry i perspektywy
Na co zwracać uwagę podczas jego meczów
- Pozycja wyjściowa: czy zaczyna akcję przy linii, czy schodzi do środka.
- Decyzja po dryblingu: czy kończy akcję podaniem, dośrodkowaniem czy strzałem.
- Reakcja po stracie: czy natychmiast próbuje odzyskać piłkę.
- Współpraca z obrońcą: czy dobrze zabezpiecza boczny sektor.
- Wpływ na końcówkę spotkania: czy potrafi zachować jakość przy zmęczeniu.
Moim zdaniem jego sufit jest wyższy, niż sugerują same statystyki bramek i asyst. Zalewski nie jest klasycznym skrzydłowym żyjącym wyłącznie z goli. Jego wartość polega na łączeniu kilku funkcji, choć właśnie dlatego trudniej oceniać go jednym wskaźnikiem.
Co naprawdę mówi o nim obecność w Atalancie
Nicola Zalewski nie jest już tylko młodym wychowankiem Romy z efektownym debiutem. Ma doświadczenie w trzech mocnych włoskich klubach, występy w najważniejszych europejskich rozgrywkach i miejsce w reprezentacji Polski. Wciąż pozostaje piłkarzem rozwojowym, ale nie można traktować go wyłącznie jako obiecującego talentu.
Najbliższy etap kariery pokaże, czy z zawodnika od pojedynczych błysków stanie się graczem regularnie podnoszącym poziom zespołu. Jeśli poprawi finalne decyzje, konsekwencję w obronie i powtarzalność, może na dłużej zadomowić się w podstawowym składzie Atalanty oraz stać się jednym z ważniejszych ofensywnych zawodników reprezentacji Polski.